Natasja is vijftien jaar getrouwd met Allert. Sinds januari 2010 hebben zij een dochter (6) en een zoon (5) uit Congo. Natasja schrijft elke maand over hoe het gezinsleven invloed heeft op haar zelf en haar relatie.

Stop! Zo rond de herfst ontstaat er altijd een gevoel bij mij dat ik de tijd wil stoppen. Ik wil de zomer vasthouden. Dat gevoel van barbecue, condens op mijn glas met witte wijn en slippers aan mijn voeten. Ik wil lavendel in de tuin, een zonnebril in mijn haar en snel klaar zijn met aankleden, omdat een zomerjurkje voldoet.

De werkelijkheid is een zondagse wandeling in het bos en tot de ontdekking komen dat die al volstaat met paddenstoelen. Het is natregenen op de fiets van en naar school. Het zijn kruitnootjes in de schappen van de supermarkt, die de drukte van Sinterklaas al even aankaarten. Het is bibberen op het schoolplein, omdat, nou ja... het is duidelijk. Na een veel te natte zomer is er het veel te vroege gevoel van herfst.

Dat bibberen op het schoolplein confronteert me ook met het gevoel dat de vakantie voorbij is. De tijd van luieren is over. De tijd van regelen, improviseren en goochelen met tijd is weer begonnen. 

Het weer doet je denken aan alle nieuwe kleren die gekocht moeten worden. De stiekeme hoop dat jasjes en schoenen van vorig jaar nog zouden passen bleek niet op de realiteit te zijn gebaseerd. Het krantje van de speelgoedwinkel en de kruidnootjes in de schappen gaf ons al een gesprekje over hoe we Sinterklaas dit jaar aanpakken. Ik wil daar helemaal nog niet over nadenken, want dat betekent dat er beslissingen genomen moeten worden waar ik mij vervolgens aan moet houden. Op de één of andere manier kan ik er niet zo goed tegen als dingen vaststaan, echter Allert houdt van duidelijk en helder en weten waar je aan toe bent.

Het is ook de tijd van opstarten van overal waar je “op” kunt. Folders van muziekscholen, dansscholen, boekenclubs en wijkverenigingen weten uitstekend hun weg naar onze kinderen te vinden via goedbedoelde bemiddeling van school. Voor je het weet zit je er middenin. Vorig jaar hebben we ons mannetje op een muziekclubje gedaan, omdat wij dachten dat dat goed voor hem was. Het was net in kannen en kruiken toen het foldertje van de boekenclub met dochterlief mee uit school kwam. Ik dacht “nee”!, de juf dacht “ja”! Het leek haar héél  goed voor de taalontwikkeling. Deze extra druk op de schouders zorgde voor een aanmelding. Weg heerlijk-om-van-te-genieten-woensdagmiddag. Welkom haasten-uit-school, haasten-naar-het-ene-clubje en haasten-naar-het-andere-clubje. Dit jaar waren we het samen eens. Er worden geen clubjes geboekt, voordat diploma A en B in tweevoud binnen zijn. Heerlijk! Alle foldertjes belanden bij het oud papier en de hele woensdagmiddag staat vrij gepland om met allerhande vriendjes spontaan een afspraak te maken.

Duidelijkheid, daar draait het dus om. Of ik het leuk vind of niet, het heeft nut. Samen overleggen helpt. Heldere afspraken zorgen voor rust in het gezin en in je hoofd. En die rust zorgt voor blije kindjes en blije ouders!

Natasja